 | ||
 | |||||||||
|
HISTORIA SZKOŁY
Szkoła nasza powstała prawdopodobnie na przełomie lat czterdziestych i pięćdziesi±tych ubiegłego stulecia. W związku z zaginięciem dokumentacji nie można odtworzyć okresu od początku do roku 1976. Prawdopodobnie szkoła w tym czasie kształciła pracowników górnictwa dla okolicznych kopalń. 1 wrzesnia 1976 roku w budynku, w którym przez całe lata wiedzę zdobywali przyszli górnicy ze szkoły górniczej KWK "Halemba", wprowadzili się uczniowie Zasadniczej Szkoły zawodowej dla Pracujacych Bytomskich Zakładów Naprawczych Przemysłu Weglowego. Przełomowym wydarzeniem w krótkiej historii szkoły, była decyzja o utworzeniu zbiorczego zakładu szkolnego o nazwie - Zespół Szkół Zawodowych Ministerstwa Górnictwa. W skład Zespołu weszły: + Zasadnicza szkoła Zawodowa dla Pracujacych Bytomskich Zakładów Naprawczych PW; + Zasadnicza Szkoła Zawodowa dla Pracujacych Przedsiębiorstwa Budowlanego PW (powstała w 1969 roku); + Zasadnicza Szkoła Zawodowa Przyzakładowa Przedsiębiorstwa Spedycyjno - Transportowego PW "Transgór" (powstała w 1974 roku). Uczniowie zdobywali kwalifikacje zawodowe w takich zwodach jak: tokarz, slusarz, spawacz, mechanik maszyn budowlanych, mechanik samochodowy, elektryk, elektromechanik samochodowy, blacharz samochodowy, malarz, murarz, blacharz, dekarz. Zawodu uczyli najlepsi fachowcy praktycy. Praktyczna wiedze i umiejetnosci uczniowie zdobywali przez 3 dni w macierzystym zakładzie pracy. W szkole przy Orzegowskiej 25 przez pozostałe dni tygodnia zgłebiali wiedze teoretyczna. We wrzesniu 1976 roku uczniowie mieli do dyspozycji 14 sal lekcyjnych, biblioteke, sale gimnastyczna i stadion sportowy i pozostawali pod czujnym okiem 19 osobowej kadry pedagogicznej. Obok szkoły funkcjonował internat, w którym mieszkało ok. 360 wychowanków. W tamtych latach szkoła należała do najlepiej wyposażonych placówek oswiatowych miasta. Na lekcjach korzystano z magnetowidów, kamer, projektorów filmowych, rzutników, bogatej filmoteki z filmami instruktażowymi do nauki zawodu. W połowie lat 80-tych do dyspozycji uczniów przekazano pierwsze komputery i powstała pracownia komputerowa. To nowoczesne wyposażenia możliwe było dzieki nakładom finansowym macierzystych przedsiebiorstw, których dyrekcje wiedziały, że dobrze wykształcony i wykwalifikowany pracownik musi w nauce korzystac z nowoczesnej techniki. Nie tylko baza dydaktyczna szkoły była w polu widzenia dyrekcji zakładów pracy. Sporo nakładów poniesiono na rozwój bazy sportowo-rekreacyjnej. Przejawiało sie to w wyposażeniu w sprzet zimowy - narty, buty, łyżwy. W dyspozycji uczniów był sprzet biwakowy - namioty, spiwory, materace oraz kajaki i łódki. Pozwalało to na organizowanie wypoczynku letniego i zimowego w najpiekniejszych regionach kraju. Z tej Szkoły wyszły setki dobrze wykształconych i wysoko wykwalifikowanych robotników, którzy znajdowali prace w Bytomskich Zakładach Naprawczych, katowickim Przedsiebiorstwie Budowlanym PW, bytomskim Zakładzie Remontowo-Budowlanym PW, swietochłowickim PRINŻBUDZIE i bytomskim TRANSGÓRZE. Dokonujace sie zmiany w latach 80-tych i 90-tych odbiły sie również na działalnosci Szkoły. U schyłku lat 80-tych stało sie jasne, że w dotychczasowych strukturach i formie szkoła nie przetrwa, gdyż konczy sie zapotrzebowanie na wykształcenie tylko na poziomie zawodowym. Rozpoczeto działania zmierzajace do utworzenia w lub przy Zespole Szkół, szkoły sredniej typu licealnego lub technikum. W roku 1992 uzyskano zgode na utworzenie liceum ogólnokształcacego. Rok szkolny 1992/1993 rozpoczał sie inauguracyjna działalnoscia IV Liceum Ogólnokształcacego. Nastepne lata przyniosły kolejne zmiany. Zakłady pracy odchodziły od samodzielnego kształcenia pracowników szkoły przyzakładowe traciły racje bytu. W 1993 roku zakonczyła działalnosc Zasadnicza szkoła zawodowa Przyzakładowa Przedsiebiorstwa Spedycyjno-Transportowego "Transgór", a szkoły Bytomskich Zakładów Naprawczych i Przedsiebiorstwa Weglowego PW, przekształciły sie w szkołe mechaniczna i budowlana, rozwiazano również internat. Był to jednoczesnie rok, w którym Zespół Szkół Zawodowych przeszedł spod przemysłu i stał sie jednostka Ministerstwa Edukacji Narodowej. Wychodzac naprzeciw zapotrzebowaniom rynku pracy otwarto w tym samym roku Zasadnicza Szkołe Handlowa, w której zawodu uczyli sie pracownicy sklepów (przede wszystkim ekspedienci), która funkcjonowała do 2001 roku. Rok 1993 przyniósł jeszcze jedna zmiane, rozpoczeło działalnosc Liceum Zawodowe kształcace mechaników samochodowych, sprzedawców. W roku 1995 rozpoczeło działalnosc Liceum Techniczne. Była to pierwsza na Slasku szkoła srednia nowego typu, która dawała przygotowanie zawodowe na poziomie ogólnym. Model kształcenia w Liceum Technicznym był zgodny ze standardami europejskimi. Był to typ szkoły najbardziej odpowiadający założeniom reformy w szkolnictwie polskim. Kształcenie umiejetnosci w czteroletnim Liceum Technicznym zapewniało absolwentom sprawne funkcjonowanie w zmieniajacej sie sytuacji społeczno - technicznej (powstanie gospodarki rynkowej). Było to możliwe dzieki kształceniu ogólno zawodowemu, które rozpoczynało sie w klasie III (po dwóch latach kształcenia ogólnego i kształcenia w zakresie przedsiebiorczosci). By w sposób możliwie optymalny połaczyc wiedze i praktyke, kształtowac umiejetnosci i zdolnosci wprowadzono zamiast przedmiotów bloki tematyczne. Szczególna uwage wsród w szkolnym systemie edukacyjnym liceum technicznego były nowe przedmioty: przedsiebiorczosc i komputeryzacja (oprócz elementów informatyki). Umożliwiły one zdobywanie umiejetnosci myslenia i działania przedsiebiorczego, działalnosci marketingowej i komunikacji interpersonalnej, prowadzenie działalnosci gospodarczej, wykorzystania komputera w pracy zawodowej i w życiu codziennym. Stworzyło to uczniom możliwosc zapoznania sie z różnymi dziedzinami szeroko rozumianego życia społecznego. Konsekwencja powyższego sposobu kształcenia był swiadomy, trafny wybór przyszłego zawodu i stosunkowo łatwiejsze zdobycie indeksu na wymarzonej uczelni. Coraz wieksza liczba uczniów i koniecznosc utrzymania nauczania na wysokim poziomie wymusiła przeprowadzenia remontu szkoły. Pomieszczenia zlikwidowanego internatu po przebudowie stały sie funkcjonalnymi pracowniami i klasami lekcyjnymi. Po 2001 roku szkoła uzyskała 30 dodatkowych sal lekcyjnych, nowe pomieszczenia biblioteki, kolejna sale do wychowania fizycznego. Reforma systemu polskiego oswiaty wprowadziła dalsze zmiany w strukturze zespołu szkól. W 1999 powołano Gimnazjum nr 4, w roku 2004 likwidacji uległo Liceum Zawodowe i Liceum Techniczne i odbył sie ostatni egzamin dojrzałosci. W 2002 powstało I Liceum Profilowane, którego pierwsi absolwenci opuscili mury szkoły w roku 2005. W ramach Zespołu Szkół w celu umożliwienia zdobycia sredniego wykształcenia rzeszom absolwentów dawnych szkół zawodowych utworzono Centrum Kształcenia Ustawicznego. W roku 2004 Centrum przekształciło sie w samodzielny zakład dydaktyczny. Przez całe lata miała szkoła szczescie do kadry kierowniczej i nauczycielskiej. W latach 1976 - 1991 szkoła kierował mgr inż. Jan Rymarczyk, rok szkolny 1991/1992 upłynał pod kierownictwem mgr Emilii Hrymak, lata 1992 - 2004 to dyrektorowanie mgr inż. Elżbiety Watorek. Od roku 2004 na kieruje szkoła mgr Józef Sarek. Poza godzinami lekcyjnymi uczniowie realizuja swoje zainteresowania i upodobania. Działa kółko teatralne, taneczne, aerobik i inne zajecia sportowe. Sport tutaj zawsze był ważny (naszym absolwentem jest np. Marek Garmulewicz - mistrz swiata i Europy w zapasach). W bibliotece można korzystac z Internetu. Szkoła jest również członkiem Stowarzyszenia Aktywnych Szkół Ponadgimnazjalnych. Uczestniczy w programie Sokrates. Szkoła prowadzi również wiele działan na rzecz społecznosci lokalnej. Od kilku lat organizujemy miejski sztab Wielkiej Orkiestry Swiatecznej Pomocy, a wolontariusze ofiarnie zbieraja datki. Uczniowie opiekuja sie również pensjonariuszami Domu Opieki Społecznej, a także małymi pacjentami w szpitalu dzieciecym. Co roku w szkole organizowana jest Wampiriada (honorowe oddawanie krwi). 25 kwietnia 2006 szkoła przyjeła imie Herberta Clarka Hoovera. |
|
|||||||
 | |||||||||
| |||||||||
